Zapraszam na nową stronę !!!

Witam wszystkich którzy nas odwiedzają pierwszy raz i tych powracających. Dziękuje za zainteresowanie.

Tworzę nową stronę na której znajdziecie miedzy innymi dalsze prezentacje lekcji , informacje na temat pedagogiki i metody Montessori . Rozwijamy się dalej i zapraszamy na nową stronę http://edukacjadomowamontessori.pl/.

Reklamy

Ortografia jest fajna cz. 1 – Homonimy

Witam, odsyłam również na moją nową stronkę edukacjadomowamontessori.pl

Zjawisko homonimii jest bardzo interesujące, dotyczy bowiem wieloznaczności (polisemii) wyrazów. Homonimami nazywa się wyrazy o identycznym brzmieniu lub pisowni (czasem i brzmieniu, i pisowni), ale o różnym znaczeniu, często też o różnej etymologii, kategorii gramatycznej i odmianie, np.

bród i brud,masaż i masarz, romb i rąb, chart i hart, zważyć i zwarzyć

Wśród homonimów wyróżniamy: homofony ,czyli takie wyrazy, które mają identyczne brzmienie, ale różnią się pisownią i znaczeniem, np.

morze i może , lud i lut

oraz homografy lub homogramy, tzn. wyrazy mające identyczną pisownię, różniące się jednak wymową i znaczeniem, np.

zamarzać [zamar-zać] – zamarzać (kogoś głodem) [zamażać]; cis [wym ci-s] -dźwięk i cis [ćis] -roślina.

W ramach ciekawej nauki ortografii przygotowałam dla starszego syna karty z trudnościami ortograficznymi . Karty na których na jednej stronie jest wyraz np. może-morze ,natomiast na odwrocie znaczenie tegoż wyrazu może – móc coś zrobić, mogę lub partykuła ; morze- naturalny zbiornik wodny,część oceanu. Druga osobna karta to wyłącznie wyjaśnienie znaczenia danego wyrazu.

Przykład kart do ściągnięcia tu

DSCN0243

 

Rozkładamy na macie ,dywanie przykłady homofonów. Np. lód, lud, lut i prosimy dziecko aby przeczytało. Dla mojego syna było zaskoczeniem gdy zaczął czytać i okazało się ,że wyrazy, które inaczej są napisane ,wymówił  prawie identyczne. I w tym momencie następuje tzw. efekt „wow” -„Jak to możliwe mamo”  🙂 .

DSCN0245

Następnie zapytaj dziecko czy może podać znaczenie wyrazów ,które przeczytało. Zapewne niektóre z wyrazów będą mu znane. Podaj dziecku karty ,których wyjaśnienie potrafiło podać, niech ułoży obok . W następnej kolejności podaj mu pozostałe karty i niech samo przeczyta i spróbuje dopasować wyjaśnienie do wyrazu.

DSCN0246

Dzieci same mogą pracować z kartami i sprawdzać czy dobrze dopasowały karty do siebie ponieważ każda karta na odwrocie jest opisana ,wystarczy ją odwrócić i skontrolować z tym co samo dopasowało,a to kolejny fascynujący moment kiedy odwraca kartę i sprawdza poprawność wykonania swojego zadania.

DSCN0247

Praca z tymi kartami pomaga w prosty i ciekawy sposób uczyć się ortografii i  wzbogacać słownictwo.

 

 

 

Powiedź mi na jaką literę zaczyna się słowo…

Dziś zaczniemy od rozpoznawania przez dziecko pierwszej litery w danym wyrazie.

  1. Przygotuj sobie koszyczek z kilkoma przedmiotami .Weź przedmiot z koszyczka np. figurkę kota i powiedz „kot” ,podkreślając pierwszą literę w wyrazie. Następnie poproś aby dziecko, powiedziało co słyszy na początku słowa „kot”. Jeśli ma problemy z tym ,sam/a wypowiedz tą głoskę. Powtarzaj tak z pozostałymi przedmiotami.
  2. Poproś dziecko aby przyniosło ci przedmiot ,który zaczyna się na literkę np. „s”. Możecie przynieść na stół wszystkie przedmioty ,które są w pokoju i zaczynają się na daną literę.
  3. Można poprosić dziecko aby przynosiło nazwy przedmiotów rozpoczynające na różne głoski lub przygotować sobie koszyk z którego dziecko wyjmuje przedmioty o ,których jest mowa.
  4. Postaw przed dzieckiem kilka przedmiotów i powiedź „To co widzę ,ma na początku głoskę…”
  5. Przygotuj sobie 12 kart z obrazkami i rozkładaj przed dzieckiem po 3 karty (np. usta, arbuz, dom) ,zapytaj który przedmiot na karcie zaczyna się na literę „a”, możesz sobie przygotować tez litery aby dziecko mogło układać pod kartami tą o ,której jest mowa. Na stronie superkids podobna zabawa jest w formie online (Strona jest dostępna po zarejestrowaniu/zalogowaniu. Dla tych ,którzy chcą wykupić abonament,korzystać z wielu pomocy i otrzymać 25% abonamentu więcej – za darmo mogą wpisać kod 10ddc2cd12.
  6. Możesz tez skorzystać z dobrodziejstwa wydawniczych. U nas furorę robi książka „Mam oko na litery” wydawnictwa Dwie Siostry

Ilustracje na przedstawiają różne postacie, przedmioty, zwierzęta. Należy wyszukać rzeczy ,których nazwy zaczynają się na literę podaną w lewym lub prawym górnym rogu ilustracji, natomiast liczba pod literą podpowiada ile tych rzeczy jest. Można też szukać słów w innym języku. Świetna książeczka ,sama z ochotą siedzę z młodym i wyszukujemy te rzeczy 🙂 ,starszy syn też z chęcią się przyłącza.

 

Z tej serii dostępne są takie tytuły jak: „Mam oko na liczby”, ” Miasteczko mamoko”, „Dawno temu w Mamoko”, „Mamoko 3000”.

Gdy dziecko już potrafi rozpoznawać pierwsza głoskę wyrazów, można powtarzać te same ćwiczenia z głoską na końcu wyrazu.

Te ćwiczenia można wykorzystać podczas jazdy samochodem. Dzięki takiej zabawie szybko mija czas. Ze starszym synem utrudniamy sobie grę. Mówię jakiś wyraz ,a syn musi podać kolejny, ale na literę na którą kończyło się wymieniony przez mnie słowo, aby uatrakcyjnić ćwiczenia ,wyraz który ma powiedzieć nie może się kończyć na literę „a” 🙂 Wtedy nawet tata bierze udział i dodaje od siebie śmieszne, wymyślone przez siebie wyrazy :).

Może Wy macie jeszcze jakieś pomysły na zabawy z głoskami?

 

Wstęp do nauki czytania

Czytanie to szczególna forma komunikowania się między sobą ludzi. Wynalezienie pisma było jednym z największych wynalazków, którego twórcą okazał się człowiek. Stało się to jednym z najistotniejszych elementów jego rozwoju. Dziś czytanie należy do podstawowych i niezbędnych umiejętności każdego człowieka. Nauka czytania jest podstawowym elementem dziecięcej edukacji a ogromne znaczenie mają metody, za pomocą, których się to czyni. Metoda nauki powinna być dobrana indywidualnie do dziecka. Powinna rozpocząć się, gdy dziecko wykaże zainteresowanie pismem i słowem drukowanym.

Tak naprawdę dziecko od poczęcia przebywa w świecie dźwięków. Mowa bierna (zasób słów, które dziecko rozumie) rozwija się wcześniej od czynnej. Sfera ta rozwija się nieświadomie, poprzez pokazywanie i nazywanie rzeczy oraz zjawisk z najbliższego otoczenia. Dziecko przechodzi przez naturalne fazy rozwoju mowy – głużenie, gaworzenie, etap wyrazu i zdania. Obserwuje i naśladuje wszystko co się dzieje wokół niego , w tym odgłosy zwierząt , urządzeń czy pojazdów.

Według koncepcji Montessori nauka pisania poprzedza naukę czytania. Punktem wyjścia w przygotowaniu dzieci do nauki czytania są lekcje językowe oparte o materiał zmysłowy oraz inne zajęcia, w trakcie, których dziecko uczy się mówić i poszerza zasób słownictwa poprzez skojarzenia z konkretnymi działaniami. M. Montessori wrażliwość na pisanie i czytanie umiejscawia pomiędzy 3 a 6 rokiem życia. Dziecko w tym okresie ma zdolności do myślenia symbolicznego, tzn. interesuje się znakami i ich znaczeniem, tak samo jak słowami i ich sensem.

Montessori uważa, że uczenie się języka pisanego i samego pisania jest prostsze niż przyswajanie języka mówionego. W wieku, o którym mowa dziecko przechodzi okres percepcji, w którym szczególnie silnie rozwijają się odczucia zmysłowe i pamięć, a do postrzegania znaków pisemnych przygotowują dziecko ćwiczenia sensoryczne, metodyczne kształcenie myślenia i powstające skojarzenia w psychice. Na wprowadzenie pisma najkorzystniejszy jest moment, gdy dziecko ma około 4 lat.

Na temat pisania jeszcze wspomnę w następnych wpisach,dziś chciałabym się skupić bardziej na pośrednim przygotowaniu do pisania i czytania,rozkładania wyrazu na części,izolowania głosek w wyrazach,do wzbogacania słownictwa (pisałam o tym tutaj). Między etapem pisania, a nauką czytania może minąć wiele miesięcy w zależności od indywidualnych predyspozycji dziecka.

Podstawowym ćwiczeniem dla tego momentu mogą być zabawa w gry dźwiękowe. Kilka takich propozycji przedstawiam w kolejnym wpisie tu. Zapraszam.

 

 

Antonimy-przeciwieństwa

Uczymy nasze dzieci różnych przymiotników ( gruby , ciężki, mokry, długi) poszerzając w ten sposób ich zasób słownictwa, ale w którymś momencie warto zacząć odróżniać od siebie te przymiotniki, bo do szeregowania  dziecko musi zobaczyć przeciwieństwo i przeciwwagę. Przeciwieństwa to inaczej antonimy np.  ciepło – zimno, mądry – głupi, syty – głodny,  młody – stary.

Do nauki potrzebujemy zestawu kart (10 – 12 ) ,które ilustrują 5-6 par antonimów. Jako kontrole błędu możemy zastosować karty kontrolne lub oznaczyć karty na odwrocie stosując kolorowe kropki.

Tak mogą wyglądać przykładowe karty

DSCN0150

 

 

 

 

 

 

Usiądź z dzieckiem np. na podłodze i powiedz ze masz karty antonimy czyli przeciwieństwa. Dla  wstępu powiedz dziecku kilka przykładów przeciwieństwa gruby- chudy, krótki- długi, młody -stary, słodki -kwaśny itp. Możesz zaproponować,że ty powiesz jakiś wyraz a dziecko poda jego przeciwieństwo, warto przygotować sobie kartę kontrolna z ,której my sami skorzystamy. Zapytaj dziecko jak opisze te wyrazy ,jeśli odpowie ,że są to przeciwstawne wyrazy ,możesz powiedzieć,że wyrazy o przeciwstawnym znaczeniu nazywamy antonimami.

Rozłóż karty z kropką w jednym rzędzie,a drugą kupkę przed dzieckiem.

DSCN0055

DSCN0056

DSCN0057

Weź jedną kartę z kupki połóż po pierwszą kartą ,wypowiedz nazwę karty u góry , a następnie na dole,zapytaj czy to są przeciwieństwa,jeśli dziecko powie ,że nie weź drugą kartę z kupki ,aż do momentu gdy traficie na odpowiednią

 

Gdy wszystkie karty będą rozłożone ,powtórz wszystkie przeciwieństwa. Ćwiczymy do momentu aż dziecko zrozumie pojęcie antonimu. Kiedy dziecko skończy sprząta karty i odnosi materiał na półkę.

DSCN0070

Możemy wymieniać karty co jakiś czas aby urozmaicić i wzbogacić zabawę a przy okazji poszerzyć słownictwo. Naukę z tym materiałem ,możemy wprowadzać już od 3 roku wzwyż.

My korzystaliśmy również z kart ćwiczeń -Przeciwieństwa takich jak na zdjęciu

DSCN0151DSCN0152

Można je zakupić tu :

http://www.arson.pl/index.php?products=product&prod_id=62

 

Kolejna prezentacja będzie dotyczyć homonimów, zapraszam :).

 

Rymy cz. II

Dziś popracujemy dalej z rymami.

Potrzebne nam będą małe przedmioty,których nazwy się rymują,możemy je umieścić w dwóch koszyczkach.

DSCN0134

Wyjmij przedmioty z pierwszego koszyczka i rozłóż je obok siebie przed dzieckiem.

Zabawę rozpocznij od powiedzeniu dziecku kilku przykładów rymów np. kot-płot, półka-jaskółka, żyrafa-szafa, gruszka-poduszka. Kiedy dziecko zacznie rozumieć jak powstają rymy na początek poproś aby samo kilka ułożyło.

Następnie możemy przejść do kolejnego etapu który może wyglądać tak ,że  wyjmujesz przedmiot z drugiego koszyka,mówisz jego nazwę (koń) i kładziesz go pod pierwszym przedmiotem z pierwszego koszyka ,mówiąc również jego nazwę (słoń). Jeśli wyraz się rymuje zostawiamy,jeśli nie wyjmujemy kolejny aż do momentu rozłożenia wszystkich przedmiotów. Na koniec powtórz jeszcze raz pary rymów lub poproś dziecko.

DSCN0139

Można wymienić przedmioty w koszyku aby dziecko samo próbowało sił w dobieraniu par lub zostawić te z, którymi pracowało. Przy okazji zabawy , powiedz ,że rymy to słowa ,które brzmią podobnie.

Z zabawy przedmiotami możemy przejść do pracy z kartami.Karty ze zdjęciami mogą wyglądać tak jak poniżej

DSCN0149

Dla ułatwienia można oznaczyć jeden zestaw kart np. kropką ,drugi zestaw rymujący do pary zostaje bez kropki, nazwy przedmiotów ,które znajdują się na zdjęciach można zapisać z tyłu kart.

Umieszczamy wszystkie karty z kropką w rzędzie u góry ,pozostałe złożone przed dzieckiem . Bierzesz pierwszą kartę z kupki i kładziesz pod pierwszym zdjęciem w rzędzie. Mówisz nazwę karty na górze np. płot, a później tej która została położona poniżej np.beczka i pytasz dziecko czy te dwa słowa się rymują,jeśli dziecko powie ,ze nie,kładziesz kolejne karty ,aż cała kupka zostanie rozłożona

DSCN0144

DSCN0148

Podaje kilka rymów :

palec-malec , wąż-mąż , kotek-młotek , ptaszek-daszek , lodówka-żarówka , uliczka-tabliczka , baba-żaba, gruszka-pietruszka, koc-noc, masa-kasa, koczek-loczek itp.

Rymy, rymowanki, wyliczanki cz.I

Co dają nam takie proste zabawy  w rymowanki czy wyliczanki ? Dobre podstawy pod dalszą naukę języka ojczystego ponieważ :

  • ćwiczą pamięć dziecka ,są krótkie zatem dają się łatwo zapamiętać
  • rozwijają inteligencję językową -dzieci poszerzają swoje słownictwo,   zaczynają rozumieć na czym polega pojęcie rymu,dzieci mogą same  układać rymy
  • inteligencję muzyczną bo doskonale wykształcają w dziecku poczucie rytmu,można wystukiwać ,wyklaskiwać rymy.
  • w trakcje zabaw typu  „Idzie kominiarz” czy „Idzie  rak” budujemy wspólną więź z dzieckiem, ono ma wówczas nas tylko dla siebie ,sprawia to  dziecku ogromną radość.
  • rymowanki ,wierszyki poszerzają wiedzę z różnych  dziedzin.

Poniżej kilka znanych nam wierszyków z naszego dzieciństwa :

Siała baba mak

Siała baba mak,
nie wiedziała jak.

Dziadek wiedział,
nie powiedział,
a to było TAK!

W pokoiku na stoliku

W pokoiku na stoliku
stało mleczko i jajeczko.

Przyszedł kotek, wypił mleczko
a ogonkiem stłukł jajeczko.

Przyszła pani, kotka zbiła,
a skorupki wyrzuciła.

Przyszedł tatuś, kotka schował,
a mamusię pocałował!

Jedzie, jedzie pan, pan

Jedzie, jedzie pan, pan,
na koniku sam, sam.

Za nim jedzie chłop, chłop,
na koniku hop! hop!

Jedzie, jedzie ba-ba
i z konika spa-da!

A-a-a, kotki dwa

A-a-a, kotki dwa,
szare, bure obydwa,
nic nie będą robiły,
tylko dzieci bawiły.

Dwa aniołki w niebie

Dwa aniołki w niebie
piszą list do siebie.
Piszą, piszą i rachują,
ile kredek po-trze-bu-ją.

Tu sroczka kaszkę warzyła

Tu, tu sroczka kaszkę warzyła,
ogonek sobie sparzyła…

Temu dała na miseczkę,
temu dała na łyżeczkę,
temu, bo grzecznie prosił,
temu, bo wodę nosił,

a temu najmniejszemu nic nie dała,
tylko ogonkiem zamieszała,
i frrrr… poleciała
i TU się schowała!

Wyszła kura na podwórze

Wyszła kura na podwórze,
spodobało się tam kurze.

Na podwórzu dużo kurzu,
piórko,trawka i sadzawka…
Kamyk, kwiatek i dżdżownica
– jaka piękna okolica…

Drapu drap jedną z łap,
jest robaczek to go cap!
Drapu drapu łapką w kurzu,
jak tu pięknie na podwórzu!

Wpadła gruszka

Wpadła gruszka do fartuszka
a za gruszką dwa jabłuszka,
a śliweczka wpaść nie chciała,
bo śliweczka niedojrzała!

Raz i dwa

Raz i dwa, raz i dwa,
pewna pani miała psa,
trzy i cztery, trzy i cztery,
pies ten dziwne miał maniery.

Pięć i sześć, pięć i sześć,
wcale lodów nie chciał jeść.
Siedem, osiem, siedem, osiem,
wciąż o kości tylko prosił.

Dziewięć, dziesięć, dziewięć, dziesięć,
kto z was kości mu przyniesie?
Może ja, a może Ty.
Licz od nowa: raz, dwa, trzy.

Mam trzy latka

Mam trzy latka, trzy i pół,
sięgam głową ponad stół,
mam fartuszek z muchomorkiem,
do przedszkola chodzę z workiem.

Umiem pantofelki zmieniać,
rączki myję do jedzenia,
ładnie żegnam się i witam,
tańczę kiedy gra muzyka.

Umiem wierszyk o koteczku,
o tchórzliwym koziołeczku
i o piesku, co był w polu
nauczyłam się w przedszkolu

Idzie rak

Idzie rak, idzie rak
czasem naprzód, czasem wspak.
Idzie rak, nieborak
jak uszczypnie, będzie znak!

Idzie kominiarz

Idzie kominiarz
po drabinie
fiku miku
już w kominie!

Tańcowały dwa Michały

Tańcowały dwa Michały
jeden duży, drugi mały.
Jak ten duży zaczął krążyć,
to ten mały nie mógł zdążyć!

Na górze róże

Na górze róże,
na dole fiołki,
my się kochamy
jak dwa aniołki!

Ślimak

Ślimak, ślimak, wystaw rogi,
dam ci sera na pierogi,
jak nie sera, to kapusty
– od kapusty będziesz tłusty.

I wiele innych…

Polecam książeczkę  „Rymowanki” wydawnictwa Arystoteles ,a w niej najpopularniejsze rymowanki,zabawy dla młodszych i starszych,wiersze o zwierzętach oraz teksty znanych poetów : Fredry,Konopnickiej,Tuwima,Krasickiego i wiele innych.

DSCN0099

 

 

Wzbogacanie słownictwa

Dziecko do komunikacji z innymi potrzebuje pewnego zasobu słów.W wieku przedszkolnym dzieci znajduje się w fazie intensywnego rozwoju mowy. Mają ogromną potrzebę słuchania oraz wypowiadania się. Poważne traktowanie wypowiedzi i uważne słuchanie dziecka daje mu w poczuciu bezpieczeństwa oraz zachęca do opowiadania własnych potrzebach i troskach.

Od czego wiec zacząć edukację językową? Może od wzbogacania słownictwa.

W jaki sposób możemy poszerzać zasób słów,oto kilka pomysłów:

Materiały które możemy użyć :

Przedmioty  z otoczenia , pomoce sensoryczne, karty wzbogacające słownictwo dzieląc się   na kategorie  (środowisko domowe, odzież, żywności, kwiaty, transport, ilustracje    określające terminy geograficzne,  geometryczne i biologiczne itp.)

Spacery z dziećmi po okolicy i zaprezentowanie jej . Możesz poprosić dziecko, aby przyniosło jakiś obiekt z otoczenia. Zawsze  używaj właściwych nazw materiałów i przedmiotów, o które prosisz , mów całym zdaniem. Gdy dziecko przyniesie dany przedmiot lub materiał, możesz skomentować :” Jaki piękny liść, czy chcesz zabrać ten liść do domu? Gdy rozmawiamy o przedmiotach w domu zawsze proś , aby odniosło przedmiot na swoje właściwego miejsce.  Możesz poproś dziecko, aby stanęło obok lub dotknęło obiektu w otoczeniu, aby wskazało przedmioty ruchome lub  nieruchome, zwierzęta itp.

Innym sposobem jest przygotować sobie koszyk do ,którego włożymy przedmioty użytku codziennego. Rozkładamy matę a na niej będziemy układać to co znajduje się w koszyku ,mówiąc : „To jest taca,to jest podkładka,to jest talerz ,to jest serwetka ” itd. Po rozłożeniu i nazwaniu wszystkiego możesz zapytać : „Gdzie jest widelec?”Pytasz tak o każdy przedmiot wyjęty z koszyka. Niech na koniec zabawy dziecko wykona polecenie: „Odłóż serwetkę do koszyka”itd. Staraj się utrzymać zainteresowanie zabawą.

Inna prezentacją może być koszyk z kategorii rośliny, owoce ,zwierzęta gospodarskie (używając małych figurek ). Rozłóż matę lub kocyk i wyjmując z koszyka przedmiot powiedz: „To jest gruszka”.Gdy już wszystko rozłożysz możesz zapytać : „Gdzie jest gruszka?” itd. Kończysz pracę ,mówiąc : „Proszę włóż gruszkę do koszyka.”

Kolejnym pomysłem może być zrobienie kart wzbogacających słownictwo np. z kategorii meble, urządzenia elektryczne,ubrania itp. Pamiętajmy aby były to zdjęcia realne. Obrazy do kart na użytek własny możemy znaleść w internecie lub sami zrobić zdjęcia.  Następnie robimy  specjalną formatkę do której wklejamy konkretne zdjęcia ( formatka do kart wzbogacających słownictwo,możemy karty za laminować ,jest to dobry pomysł ,gdy z kart korzysta lub będzie korzystać więcej dzieci.  Poniższe zdjęcia pokazuje z jak takie karty mogą wyglądać.

DSCN0078

DSCN0081

DSCN0084

Jak pracujemy z kartami? Wymieszaj karty z 3 różnych kategorii ,które zostały przygotowane (np. meble ,urządzenia elektryczne, nakrycia głowy,ubrania itp.) ,następnie poproś dziecko aby rozłożyło je na stole. Zapytaj po kolei co jest na kartach,zapytaj czy macie przedmiot z karty w swoim domu. Omów każdą kartę ,po pracy dziecko nich zbierze karty i włoży do uprzednio przygotowanego koszyka.

Karty wzbogacające słownictwo możemy  zrobić w jeszcze prostszy sposób,wystarczy nam kolorowa gazeta z mnóstwem zdjęć,które wytniemy i będziemy omawiać.

Tak więc rozmawiajmy z dziećmi,opowiadajmy mu o sobie ,o naszych emocjach,o nim ,o ludziach,o przedmiotach ,o miejscach…..

Edukacja językowa

W dziale edukacja językowa postaram się podrzucić parę pomysłów jak wzbogacać słownictwo, informacje jak uczyć czytania i pisania. 

Montessori stworzyła bardzo szeroki asortyment materiałów do nauki języka, a szczególnie przygotowujący do nauki pisania oraz nauki mowy w związku z konkretnymi działaniami. Pomoce z zakresu edukacji językowej wprowadzają dziecko w świat pisania i czytania wtedy, kiedy jest ono na to gotowe. Poprzez ćwiczenia dnia codziennego i ćwiczenia sensoryczne dziecko doskonali umiejętności potrzebne mu w nauce pisania oraz czytania. Dzieci poznają wzrokowo i dotykowo litery. Ćwiczą słuch fonematyczny, aby następnie móc stopniowo uczyć się czytać. Pojawia się także, dzięki konkretnym działaniom, pierwszy kontakt dziecka z gramatyką. Karty językowe tworzone przez nauczycieli pomagają we wzbogacaniu słownika biernego i czynnego dzieci. Dziecko uczy się wodzić ręką wyczuwając kierunek i siłę, trzymać odpowiednio narzędzie pisarskie. Podczas nauki czytania i pisania następuje przygotowanie pośrednie, jak przygotowanie ręki, ćwiczenie koordynacji ruchów, rozróżnianie figur w ćwiczeniach zmysłu wzroku. Od tego przechodzi się do specjalnych ćwiczeń w rozróżnianiu kształtu liter, pisania w liniaturze, układania prostych wyrazów z liter ruchomego alfabetu. Bezpośrednią naukę pisania rozpoczyna się w chwili wprowadzenia liter z szorstkiego papieru. Dziecko może sensorycznie rozpoznawać kształt liter pisanych i uczyć się sposobu kreślenia wodząc palcem po konturze z szorstkiego papieru. Dziecko zapoznaje się z literą zapamiętując ją zarówno wzrokowo, jak i motorycznie, a uczestnicząc w lekcji indywidualnej zapoznaje się z brzmieniem głoski, gdy nauczyciel wypowiada nazwę litery. Dziecko dokonuje kombinacji z literkami, uczy się je wyrażać i zaczyna czytać. Dodatkowo samogłoski są koloru czerwonego, a spółgłoski niebieskiego. Materiał do edukacji językowej wprowadza w gramatykę oraz ortografię. Pomocne są symbole określające część mowy i zdania. Dziecko rozpoczyna pracując na konkretach, operuje symbolami, a następnie poznaje nazwę części mowy lub zdania. Przykłady pomocy to: symbole gramatyczne w pudełku, karty do wielkich opowieści, farma, symbole przestrzenne – części mowy.